"یک دست جام باده و یک دست زلف یاررقصی چنین میانه ی میدان م آرزوست"
سی سالگی حس خوبی ست.خیلی بیشتر از این چند سال اخیر امروز را دوست داشتم.اگر چه چیزی عوض نشده، جز خودم.
+ نوشته شده در سه شنبه 1387/04/04ساعت   توسط ملیحه
|
خداوندا! هیچ زنی در آرزوی فرزند نماند.آمین.
ملیحه .معلمم. فیزیک درس میدم.
هر سال اوایل تیر دلم خیلی می گیره. انگار یادم می افته که یک سال بزرگتر شدم و به کلی از آرزوهام نرسیدم.شاید یه روز اونقدر بزرگ شدم که اگه آدمای دیگه به آرزوهای من رسیدن برام کافی باشه.
نزدیک دو ساله که مامان شدم و جالبترین روز عمرم روز تولد پسرمه. دقیقا 21 مرداد.سال 84. وقتی به دنیا اومد داشت بارون میبارید. هانی و بارون !دو اتفاق عالی وسط تابستون.
تنها دلیلی که از "هانی" اینجا می نویسم این است که برای لحظاتی هم که شده، احساس خوشبختی کنم.همین.